MuratCorlu.com

Ah be abim, iş mi bu yaptığın?
Sevdin diye kendini adam sandın.
Sevdiğinin kalbini kırmaktaki hünerin,
Başka kimde var, bilemedim.

Diyor ki, “bu ne cesaret, anlamadım”
Bilmez ki, korkundan titredin
Ettin bir çuval inciri ziyan
Bir çiçekle kaybettiğine yan

Sevme bir daha izinsiz!
Herkes gayet mutlu sensiz
Tekrarı olmasın, budur ahdım
Yeterince net oldu mu Muradım?

Her canın yandığında oldun başımıza şair
Yaşamadığın daha neler var aşka dair
Sen üzülme yine, belki affeder
Sabret, bu da gelir bu da geçer

Dün akşam Melihat Gülses‘in konserindeydik. Harikulade bir konser daha seyrettik, ancak buraya not düşmek istediğim şey henüz konser değil. Konserdeki eserlerden birinin sözleri. Aynı zamanda İlk İstiklal Marşı‘nın da bestecisi olan Alif Rıfat Çağatay‘ın Nihavend makamındaki bestesinin aşağıdaki beni etkileyen sözleri Orhan Seyfi Orhon‘a ait. Aşkını sevdiğine açmaktaki tereddüt, sevdiğinin hiddetinden duyulan çekince ve bu tereddütün verdiği elem ve hiddet korkusu arasındaki gidiş geliş sanırım ancak bu kadar hoş ifade edilebilirdi. Şarkının ve şiirin adı “Tereddüt“:
(daha fazla…)