Yalnız bu problem bizi çok uğraştırdı. Yüklenmediği ya da içinde yazılanların etkisini görmediğimiz stil dosyalarının link etiketleri HTML dokümanımızda görünüyordu, ancak o dosyanın içine ne yazarsak yazalım hiçbir şekilde etkilemiyordu. Sonra dosyanın adını değiştirerek daha ön sıralara aldığımızda dosyanın okunduğunu farkedince bu sefer şaşırdık. Neden olduğu hakkında manidar bir açıklama bulamayınca ben de yarı ciddi olarak “Internet Explorer aynı sayfada -farzı muhal- 20 taneden fazla css yüklemiyordur belki” dedim. Gülüştük ettik… Sonra biraz bakıştık ve yüklenen dosyaları saymaya başladık: 33 tane. Google’a sorduk ve sonucu görünce daha çok güldük: http://support.microsoft.com/kb/262161

Evet, Internet Explorer’lar (sadece 6 falan değil, bütün versiyonları) aynı sayfada 30′dan fazla stil etiketi kullanmaya müsade etmiyor. 30′dan sonrakileri de kale almıyor. 30 sayısı da biraz şüpheli. Bunun 31 yada 32 olduğunu iddia edenler de var(ki bizim duruma 32 daha uygun).

Microsoft ekibinin böyle bir karara nasıl vardığını, neden 20 ya da 50 falan değil de 30′da karar kılındığını ekip olarak çok merak ettik, üzerine bolca da geyik yaptık ama mantıklı bir gerekçe bulamadık.

Evet, bir Internet Explorer vakası daha ekibimize saatlere maloldu. Hep derim, Internet Explorer aradan çekilse Internet teknolojisi daha hızlı gelişir diye. Buna bir sağlam örnek daha gördük.

Nasıl çözdüğümüzü merak edenler de olabilir: Biz geliştirme ortamımızda stil dosyalarını anlık olarak birleştirip gönderen bir kod yazarak çözdük. Yayına alırken zaten tek dosya haline getirdiğimizden orada böyle bir sorun yoktu. Bu yöntemin yanında stil dosyalarını birkaç başka stil dosyasından @import yöntemiyle çağırmak gibi bir yöntem de kullanılıyormuş. Ancak bu konuda da bazı performans sıkıntıları var. Zira bir sayfada hem HTML’den hem de stil içinden css dosyaları çağrıldığında bunlar sıraya konuyor ve yüklenmeleri uzuyor. Falan filan…

Şu adresten bağışta bulunabilirsiniz: http://www.kimseyokmu.org.tr/Support.aspx?InDbId=71

Depremin etkisiyle ilgili bir izlenim edinebilmek için de http://blogs.denverpost.com/captured/2010/01/13/earthquake-in-haiti/ adresindeki fotoğraflar incelenebilir.

Diyor ki, “bu ne cesaret, anlamadım”
Bilmez ki, korkundan titredin
Ettin bir çuval inciri ziyan
Bir çiçekle kaybettiğine yan

Sevme bir daha izinsiz!
Herkes gayet mutlu sensiz
Tekrarı olmasın, budur ahdım
Yeterince net oldu mu Muradım?

Her canın yandığında oldun başımıza şair
Yaşamadığın daha neler var aşka dair
Sen üzülme yine, belki affeder
Sabret, bu da gelir bu da geçer

Bu yüzden önyüz kodlamasını aşama aşama yeniden yazmaya niyetlendik ve sunucu tarafında nisbeten daha az işlemin yapıldığı ana sayfayı ilk çalışma alanımız olarak seçtik. Hedeflerimiz şunlardı:

• Görsel diğer sayfalarla farklılık yaratacak bir değişiklik yapmamak
• Geçerli (valid) HTML üretmek
• Bilinen bütün modern tarayıcılarda sayfanın problemsiz çalışmasını sağlamak
• HTML kodlarında tasarım için kullanılan table etiketlerinden kurtulmak
• HTML içindeki(inline) CSS ve Javascript tanımlamalarından kurtulmak
• Arama motoru optimizasyonu(SEO) kriterlerine uygun HTML yazmak
• Harici CSS ve Javascript dosyalarını birleştirip küçülterek HTTP talep sayılarını ve boyutlarını düşürmek
• HTML’deki gereksiz yorum, tab, enter ve boşlukları temizleyerek HTML boyutunu düşürmek
• Tasarım grafiklerinde CSS Sprite yöntemini kullanarak HTTP talep sayısını düşürmek
• Javascript kodlarını “Event Driven” yazmak

Bu amaçlarımızı uygulayabilmek için doğal olarak önyüz kodlarını tamamen sistemden ayırmak gerekti. Bu amaçla ana sayfaya özgü Javascript ve CSS kodlarını sıfırdan yazdık, HTML üretme sistemimizi yeniledik, bazı yerlerde şablon motorumuza gönderilen verilerin yapısında değişiklikler yaptık. Dinamik olarak Javascript, CSS ve HTML kodlarımızı küçülten, birleştiren uygulamalar yazdık. HTML’i sıfırdan yazdık, tablolardan arındırdık, SEO’ya uygun şekilde etiketlendirdik. Javascript kodlarını “Olay Tetikli” çalışır hale getirdik.Tasarım grafiklerimizin sayılarını olabildiğince azalttık, kalıtsallığı maksimum derecede kullanacak şekilde stil tanımlamaları yaptık.

Tüm bu çalışmalardan sonra geçen cuma (18 Eylül 2009) yeni ana sayfamızı yayına aldık. İçerikte herhangi bir değişiklik yapmadan sadece teknikleri değiştirerek kazandıklarımız ise şunlar oldu:

• Valid HTML’imiz oldu: http://validator.w3.org/check?uri=http://www.sahibinden.com
• HTML boyutumuz yaklaşık 80KB’dan yaklaşık 40KB’a indi.
• CSS ve Javascript dosyalarını birleştirme ve CSS Sprite yönetmiyle tasarım grafiklerinin birleştirilmesiyle sayfadaki HTTP talep sayısı 30′lardan, 8-10′a indi.
• Sayfanın render süresi oldukça azaldı.
• IE6 için transparan PNG ve :hover desteği sağlandı.

Web standartlarının uygulanması yaygınlaştıkça yapılan bu tür müdahalelerin değeri daha da günyüzüne çıkıyor.  Sahibinden’deki bu geliştirme büyüyerek devam edecek. Darısı diğer büyük Türk sitelerinin başına…

Etem Ruhi Üngör, 87 yaşına kadar müzikle ilgilenmiş, dünyanın en uzun soluklu dergisi olan Musiki Mecmuası’nı bizzat neşretmiş, 700 küsür parçalık müthiş bir enstruman koleksiyonu sahibi, “101 Türk Büyüğü” listesinde adı geçen güzide bir şahsiyetti. Ve bu değer, elimizden okyanusa kayıp düşen bir inci gibi göçüverdi.

Hayatta dünya gözüyle görmek istediğim, atmosferinden faydalanmak, tecrübesine, duruşuna ve şahsiyetine şahit olmak istedim nice şahsiyet birer birer göçüp gidiyor. Hep birşeylere geç kalmaktır ya derdimiz, ben de o büyük dertten muzdariplerdenim. Barış Manço’nun vefatında da benzer duygular sarmıştı beni. Vefat anında tanımadığım ancak daha sonra farkettiğim bazı değerler için de aynı hüznü duymuşumdur. Bekir Sıtkı Sezgin, Cinuçen Tanrıkorur, Ahmet Yüksel Özemre, Ahmet Kabaklı ve diğerleri… Sağlığında tanıyamamış olduğuma üzüldüğüm şahsiyetler…

Evet, 3 gün önce bir yıldız daha kaydı. Allah taksiratını affetsin, mekanını cennet eylesin. İnşaallah “yetişemediklerim listem” daha fazla kabarmaz…

Bunlardan ilki, “Sabah Sabah” diye adlandırdığımız bir kısa filmin girişi. 1 dakikalık bu parçayı çekmek için 2 saat uğraşınca, devamını o gün getiremedik. Nasipse devamı da olur…

Click here to view the embedded video.

İkincisi gece vakti Yavuz’un aklına gelen sahneleri canlandırma niyetiyle çekilen “Kaç”. Bu video diğerinden daha kısa ama bunun için çok daha fazla uğraşıldı. Evde gece saat 12 gibi başlayan çalışma, ben en son gece yarısı 3′te yattığımda devam ediyordu. Sabah 5 gibi bitirmiş arkadaşlar. Bir korku filmi denemesi…

Click here to view the embedded video.

Ben de şimdi kullanmaya başlıyorum. Ama gözüm kapalı tavsiye ediyorum. Türkçe sürümünü indirmek için: http://www.mozilla-europe.org/tr/firefox/

Sarahaten, acaba, söylesem darılmaz mı?
Darılmak adeti, bilmem ki çapkının naz mı?
Desem ki: “Ben seni…” yok dinlemez ki… hiddet eder.
Niçin? Bu sözde ne var? Sanki hiddet etse ne der?
Desem ki: “Ben, seni pek…” Ya kızar konuşmazsa?
Derim: “Bu çektigim insaf edin, eğer azsa?” …
Desem ki: “Ben, seni pek çok…” hayır, kızar, bilirim;
Tereddüdüm, acebâ, hiddetinden az mı elim?
Desem ki: “Ben seni pek çok…” Sakın gücenme emi?
“Sakın gücenme, eğer anladınsa sevdiğimi”

Orhan Seyfi Orhon